Pazartesi , Mayıs 21 2018
Son Dakika
Anasayfa / TARIM / Yem Bitkisi Yetiştiriciliği / SAHİL KUŞAĞINDA YONCA YETİŞTİRİCİLİĞİ
SAHİL KUŞAĞINDA YONCA YETİŞTİRİCİLİĞİ

SAHİL KUŞAĞINDA YONCA YETİŞTİRİCİLİĞİ

SAHİL KUŞAĞINDA YETİŞTİRİCİLİĞİ NASIL YAPILIR

Yonca (Medicago sativa L.) yüksek verimli ve kaliteli ürün vermesinden dolayı yem bitkileri üretimi
içersinde çok önemli bir yer almaktadır.

Ülkemizin Akdeniz ikliminin hakim olduğu yörelerinde, yani kışları ılık ve yağışlı, yazları kurak ve sıcak
olan yerlerde sahil tipi yapılmaktadır. Bu yöreler; Ege, Akdeniz, Güneydoğu Anadolu
ve Karadeniz’in bazı yerlerini kapsamaktadır .

Yonca Yetiştiriciliğinde Çeşit seçimi:

Yukarıda belirtilen bölgelerde yetiştirme periyodu daha uzun olmaktadır. İlkbahar gelişimi
kuvvetli ve hızlı olan, erken gelişen kışa çok dayanıklı olmayan yonca çeşitleri kullanılarak daha fazla
verim alınır.

Yonca Yetiştiriciliğinde Toprak isteği:

SAHİL KUŞAĞINDA YONCA YETİŞTİRİCİLİĞİ

Genel olarak her çeşit toprakta yetişme eğilimi olmasına rağmen orta bünyeli topraklarda
(kumlu-tınlı, tınlı, killi-tınlı) daha iyi gelişme gösterir.

Taban suyu seviyesinin çok yüksek olmaması gerekir (1-2 metre). Kök gelişmesi taban suyunda durur ve
aynı zamanda kök hastalıklarının oluşmasına neden olur. Ancak taban suyunun hareketli olması
durumunda yani kış aylarında taban suyunun yükselmesi ve yaz aylarında düşmesi durumunda yonca
buna uyum sağlayabilmektedir.

Topraktaki kireç seviyesi verim açısından çok önemlidir ve düşük olmamalıdır.

Toprak pH’sının 6,5’ tan aşağıda olmaması gerekir. Aksi taktirde verimde önemli derecede azalmalar
olmaktadır . Asit karekterli topraklarda yonca yetiştirilmesi için kireçleme yapılması ve toprak
reaksiyonun nötre kadar yükseltilmesi gerekmektedir.

Yonca tuza orta derece dayanan yem bitkileri arasındadır (3-6 milimos)

Farklı pH derecesine sahip topraklara verilmesi gereken kireç miktarı.

pH            Gerekli kireç (kg/da)
4,8                 1750
5,2                 1500
5,5                 1250
5,8                 1000
6,1                  750
6,4                 500
6,5                  0

Yonca Yetiştiriciliğinde Toprak hazırlığı:

Kuvvetli ve sağlıklı bir kök gelişimini teşvik için toprak derin işlenmelidir. Derin işlenemiyorsa dip kazan ile toprağın yırtılarak gevşetilmesi gerekmektedir.

İyi bir tohum yatağının hazırlanması çok önemlidir. Yonca ekilecek olan tarlanın tesviyesi ve drenajı çok
iyi olmadır. Çünkü yonca toprak yüzeyinde biriken sudan zarar görmektedir. Toprak tesviyesi genelde
%0,01 meyilli olmalıdır.

Yonca Yetiştiriciliğinde Ekim yöntemi:

için geliştirilmiş özel ekim mibzerleri vardır. Bunların kullanılması halinde
ekim daha kolay ve düzgün bir şekilde yapılır. Bunlar mevcut değilse diğer ekim mibzerlerinden
yararlanmak da mümkündür.

Ekim yapıldıktan sonra toprağın bastırılması için merdane geçirilmesi yonca tohumlarının toprakla
temasını sağlaması açısından çok yerindedir. Sıra arası mesafesinin 10-20 cm olması uygundur.

Yonca Yetiştiriciliğinde Ekim derinliği:

Normal ekimde 0,5-2 cm arasındadır. Hafif topraklarda bir miktar daha derine ekim
yapılabilir.

Yonca Yetiştiriciliğinde Ekim zamanı;

Akdeniz ikliminin hakim olduğu yerlerde ekim zamanı sonbahardır. Ege Bölgesinde
ekim için en uygun zaman 1 Ekim-1 Kasım arasıdır.

Yonca Yetiştiriciliğinde Tohumluk miktarı:

Yaklaşık 2 kg/da tohum miktarı makineli ve sıraya ekimde uygundur. Elle serpme
ekimde ise daha yüksek tohumluk miktarları kullanılmalıdır.

Yonca Yetiştiriciliğinde Bakteri aşılaması:

Çoğunlukla yurdumuz tarlalarında azot bakterileri bulunmaktadır. Ancak tarlada azot
bakterilerinin sayısı ve etkinliği ile ilgili bir şüphe varsa bakteri aşılaması yapılabilir. Böylelikle bakteri
etkinliği daha kısa zamanda görülür.

Yonca Yetiştiriciliğinde Gübreleme:

Bitkilerin sağlıklı olması ve yüksek verim alınması için fosfor ve potasyum önemlidir.

Herhangi bir gübreleme yapmadan önce toprak analizleri yapılıp, topraktaki mevcut besin elementlerinin
miktarına ve bitki isteğine göre gübreleme yapmak en idealidir.

Eğer böyle bir imkan yok ise ekimden önce pulluk veya diskaro altına bir yıl hesabı ile gübre olarak 26- 35 kg/da triplesüperfosfat (%46 P2 O5) olarak verilmelidir.

2-3 yıllık fosfor ihtiyacının ekimden önce bir defada verilmesi ile yıllık olarak bölünerek verilmesi
arasında bir fark yoktur. Gerekli görüldüğü hallerde potasyum toprak altına verilebileceği gibi yüzeyden
de verilebilir.

Yüksek oranlarda potasyum uygulaması yapılıyorsa (37,2 kg/da’dan fazla) sonbahar ve ilkbahar
uygulaması şeklinde ikiye bölünmelidir. Sülfür ve bor’un uygulaması gerekli görüldüğü zaman
yapılabilir.

Yonca Yetiştiriciliğinde Sulama:

Bakım açısından en önemli kararlardan bir tanesi sulama zamanı ve miktarıdır. Yoncanın yıllık
su ihtiyacı yaklaşık 1250-1300 mm’dir. Yaz aylarında su isteği aylık 250-300 mm civarındadır. Bu
miktar, tarla yüzeyinde 25-30 cm su demektir.

Suyun iki haftada bir defa verilmesi (yaklaşık 15 cm) verimi daha fazla teşvik etmektedir. Sulamanın,
mümkün olduğu kadar yeni gelişimin açık toprağı tamamen kapatana kadar geciktirilmesi yabancı ot
mücadelesi açısından iyi bir uygulamadır.

Yonca Yetiştiriciliğinde Hasat:

Yoncanın biçimi %10-15 çiçeklenmede, 5-10 cm yükseklikten yapılmalıdır. İdeal olarakta
yetiştirme sezonunun son biçimi yoncanın ilk dondan önce köklerdeki rezervleri biriktirmeye yeterli
zaman verecek kadar erken olmalıdır (4-6 hafta).

Bazı zamanlarda yoncada böcek zararını azaltmak için erken hasat uygulanabilir. Ancak bir yetiştirme
sezonunda birden fazla erken biçim yapılmasından sakınılmalıdır.

Dr. Hüseyin ÖZPINAR, A. Alptekin ACAR, Serhat AKSU


Hakkında HB_Editör

İlginizi Çekebilir

Üçgül Yem Bitkisi

Üçgül Yem Bitkisi

Makalede Neler Var ?1 ÜÇGÜL YETİŞTİRİCİLİĞİ1.1 Üçgül Yem Bitkisi Önemi1.1.1 Üçgül Türleri Nelerdir1.2 Üçgül Bitkisel …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.