Oğlaklar Besiye Nasıl ve Hangi Yemle Çekilir

Damızlık dışı erkek oğlaklar işletmede besiye alınıp kasaplık olarak satılmaktadır. Bunların beslenmesinde genellikle pratikteki uygulama 100 g /oğlak/gün iyi kaliteli kuru ot ve 2.4-2.6 Mcal ME ve %15-18 proteinli kesif yemlerle serbest olarak yapılan yemlemedir.Oğlaklarda canlı ağırlık kazancı ve yemden yararlanma genellikle kuzularınkinden kötüdür. Erkek oğlaklar dişilerden daha hızlı gelişir ve yemden daha iyi yararlanırlar.

Besideki oğlakların besin madde gereksinmeleri önceki bölümlerde verilmiştir. Yaşama payı ve canlı ağırlık kazancı için ME gereksinmesi 101.38 Kcal/CA0.75 ve 7.25 Kcal/g canlı ağırlık kazancı olarak bildirilmiştir. Protein gereksinmesi ise yaşama payı için 4.15 g/CA0.75 ve canlı ağırlık kazancı içinse 0.284 g HP/g şeklinde NRC (1981) tarafından bildirilmiştir.

Oğlaklar Besiye Nasıl ve Hangi Yemle Çekilir

Oğlak besisinde tahıl taneleri en önemli enerji kaynağıdır. Tahıllarda bulunan nişastaların rumende yakılabilirlikleri ve toplam sindirilebilirlikleri farklı olduğu için rasyona sokulacak tahılların kombinasyonları da önem taşır. İsrail’de Saanen erkek oğlaklarla yapılan bir çalışmada arpa ve mısır kombinasyonlarının besi performansına etkileri incelenmiş ve Çizelge 15.2’de sonuçları verilmiştir.

Çizelge 15.2. Erken Sütten Kesilmiş Oğlaklarda Arpa, Mısır Kombinasyonlarının Besi Performansına Etkileri
Özellikler Düşük mısır Yüksek mısır Orta düzeyde mısır
Hayvan sayısı 8 8 6
Besi başı canlı ağırlığı, kg 11.5 11.5 11.4
Besi sonu canlı ağırlığı, kg 16.3a 17.2b 16.9ab
Canlı ağırlık kazancı, g/gün 178a 211b 204b
Toplam yem tüketimi, kg 15.2a 16.9b 16.0b
Yemden yararlanma 3.29a 2.97b 2.90b
Düşük mısır: %10 mısır ve %69.3 arpa; Yüksek mısır:%69.2 mısır ve %4.7 arpa, Orta düzeyde mısır:%39.6 mısır ve %37 arpa. a,b. Aynı satırda farklı harflerle gösterilen ortalamalar arasındaki farklar önemlidir (P<0.05)

Oğlaklar Besiye Nasıl ve Hangi Yemle Çekilir

Yüksek mısırlı ve arpa ve mısırın dengeli olduğu kesif yemi alan oğlaklar arpaya dayalı kesif yemi alanlardan daha fazla canlı ağırlık kazanmışlar. daha fazla yem tüketmişler ve yemden daha iyi yararlanmışlardır. Oğlak besi yemleri tahıl tanelerine dayalı olarak hazırlanmalıdır. Tahıl tanelerinin etkin ve ekonomik kullanımını sağlayacak metodlar çiftçilerin gelirini de artırabilecektir. Tahıl tanelerinin en uygun kombinasyonlarının kullanılması ve sindirilebilirliğin artırılması için işlenmesi pratikte oldukça yaygındır. Bununla birlikte daha önce yapılan çalışmalarda ergin koyun, keçi ve erken sütten kesilmiş kuzular için tahıl tanelerinin işlenmesinin bir değeri olmadığı ortaya konmuş. Bunlar için tanelerin bütün olarak kullanılması önerilmiştir. Ayrıca bütün tane yem kullanılması, rumenitis, yumuşak karkas yağı sendromunu önlemekte, rumen fermentasyonunu değiştirmekte ve koyun ve keçilerde süt yağını artırmaktadır. Oğlak besisi için bu konuda yapılmış fazlaca bir çalışma yoktur. Damaskus oğlaklarla yapılan bir çalışmada rasyonunun formunun besi performansına etkileri Çizelge 15.3’de verilmiştir.

Çizelge 15.3. Damaskus Oğlaklarda Rasyon Formunun Besi Performansına Etkileri
Özellikler Ögütülmüş * Pelet** Bütün arpa*** Ezilmiş arpa ****
Deneme 1
Canlı ağırlık kazancı, g/gün 159b 294a 263a
Yemden yararlanma oranıΦ 8.38 4.39 5.22
Deneme 2, 3 ve 4 (ortalama)
Canlı ağırlık kazancı, g/gün 284a 211b
Yemden yararlanma oranı 3.37 4.32
Deneme 5
Canlı ağırlık kazancı, g/gün 246 255 258
Yemden yararlanma oranı 4.10 4.56 4.67
Deneme 6
Canlı ağırlık kazancı, g/gün 277 254 235
Yemden yararlanma oranı 4.97 5.47 5.94
*Bütün hammaddeler öğütülmüş, ** Bütün hammaddeler öğütülüp 5mm peletlenmiş, *** Arpa bütün bırakılmış ve diğer hammaddeler peletlendikten sonra arpayla karıştırılmış, **** Arpa ezilmiş ve diğer hammaddeler peletlendikten sonra karıştırılmış. Φ grup yemlemesi yapıldığı için yemden yararlanmalarda istatistik işlem yoktur. a,b aynı satırda farklı harfle gösterilen ortalamalar arasındaki fark istatistiki olarak önemlidir.

Deneme 1’de

Öğütülmüş rasyonun, bütün ve peletlenmiş rasyona göre performansı kötüleştirdiği görülmektedir. Ancak diğer denemelerde pelet, ezme ve bütün tane alan oğlakların performanslarının fazla değişmediği izlenmektedir.

6 haftadan daha yaşlı olan ve besiye alınan oğlaklarda görülen iştahsızlık ve ağırlık kaybıyla kendini gösteren ishalin en önemli sebebinin koksidioz olduğu bildirilmektedir. Rasyonda koksidiostat etkili iyonoforların kullanılması bu rizki azaltarak oğlak performansını artırabilir. Ayrıca iyonoforlar rumen fermentasyonu üzerine de etkilidirler. Rumen fermentasyonu iyonofor kullanımıyla propionat lehine gelişir, metan üretimi düşer, rumen pH’sı kontrollü kalır. Bu fonksiyonlar da performans artışında etkilidir. İyonofor antibiyotiklerle yapılan bir çalışmanın sonuçları Çizelge 15.4’de sunulmuştur.

Çizelge 15.4. Oğlak Besisinde İyonofor Antibiyotik Kullanımının Besi Performansına Etkisi.
Na-Lasolosid düzeyi, mg/kg
Özellikler 0 25 50
Canlı ağırlık artışı, kg/besi süresi 6.60 7.20 9.44*
Canlı ağırlık kazancı, g/gün 94 103 135*
Kaba yem tüketimi, g/gün 734 697 833
Kesif yem tüketimi, g/gün 103 114 104
1 kg CAK için kesif yem tüketimi 9.84 7.10 5.94
Rumen pH’sı 6.57 6.55 6.69*
Rumen NH3-N, mg/L 322.06 335.17 312.26
*işareti taşıyan özellikler bakımından 50 mg alan oğlaklar diğerlerinden önemli düzeyde farklılık göstermiştir.

İyonofor antibiyotiklerin kullanımına yönelik çalışmalarda canlı ağırlık kazancı ve yemden yararlanmada önemli iyileşmeler olduğu saptanmıştır. Ancak literatürdeki veriler uyuşumlu olmamakla birlikte Çizelge 15.4’de verilen deneme sonuçları da iyonofor kullanımıyla oğlaklarda canlı ağırlık kazancı ve yemden yararlanmada iyileşme elde edilebileceğini göstermektedir. İyonof antibiyotik olarak monensin, salinomisin, narasin, tetronazin, avoparsin ve diğer bir dizi antibiyotik kullanılabilmektedir. Ancak bunlardan en popüler olanları lasolosid ve monensindir. Oğlaklar için rasyonda monensinin 33 ppm, lasolosidinde 50 ppm kullanılabileceği bildirilmektedir.

Paylaşmak önemsemektir!


Yazar: HB_Editör